Subiektywnie o metalu i okolicach
Subiektywnie o metalu i okolicach
Throneum kojarzyło mi się zawsze z brudnym, prymitywnym death metalem, który nie zamierza nikogo pytać o zgodę. Tymczasem na Love Is the Law But Death Is the Frame ktoś nagle wstawia kwiaty do wazonu, poprawia obraz na ścianie i dorzuca rzeczy, których po tym zespole zupełnie się nie spodziewałem.
Brud, agresja, stara szkoła i produkcja, która nie brzmi jak karton po pizzy. Apokatastasis Occultum pokazuje, że nawet w bardzo sztywnym kanonie black metalu nadal można zrobić coś własnego.
Od tygodnia nie mogę przestać słuchać nowej Zørzy. „Twilight of the Golden Star” nie prowadzi w stronę totalnej ciemności, lecz zawiesza gdzieś pomiędzy niepokojem, ulgą i snem, z którego nie do końca chce się budzić. To jedna z tych płyt, które bardziej się przeżywa, niż analizuje.
Nowe wydawnictwo SVRM nie próbuje wymyślać projektu od nowa. I bardzo dobrze. „Мертвий край” to ukraiński black metal zimny, melancholijny i pozbawiony taniego patosu – ścieżka dźwiękowa do miejsca, z którego nadzieja wyniosła się dawno temu.
Felieton o zespole Sznur, płycie Cwel i trudnej relacji z polskim black metalem, który balansuje między brudem, groteską, scenową konwencją i bazarowym śmieszkiem.